Bu aralar gundemimiz Emre ve krizleri...Dogru duzgun bir sebep yokken aglamaya baslayip saatlerce devam ediyor...Arada bana da saldirip sacimi basimi yolmaya kalkiyor...Mümkün oldugunca sakin kalmaya calisiyorum fakat gercekten sabrin sinirlarini zorluyor...Sarilip opuyorum ama bana misin demiyor ve yaklasik bir saat sonra donerse normale donuyor.
Fakat Pazar gunu epey uzun bir inatlik krizi gecirdi. Cok sevdigi pantolonu cok kirlendigi icin yikamak zorunda kaldim ve beyfendi baska pantolon giymem diye tutturdu..Sabah 11 den aksam 8.5a kadar aralarda aglama krizleriyle birlikte inadi devam etti..Ben de bir o kadar sinir harbi yasadim.Zor gercekten karpuz gibi yattiklari yerde buyumuyorlar (!) gerci ona da emek vermeden olmuyor ya...
Neyse ki bir yerlerde okudugum bir yazida inatci cocuklarin sanildigi kadar kotu olmadigindan aksine ileride tuttuklarini koparan kararli kisilikleri oldugundan bahsediyordu...E tek tesellim de bu...